" پايونير 10 به سمت ستاره دبران در صور فلکي ثور (Taurus) با سرعت تقريبي 2.6 واحد نجومي در سال در حرکت است. اگر دبران سرعتي برابر صفر داشته باشه، پايونير 2 مليون سال ديگر به آن مي رسد! "

اين قسمتي از مقاله اي بود که من در باره فضاپيما پايونير خواندم! فضاپيمايي که بشر به آن خيلي افتخار مي کنه! اولين جسم ساخته شده به دست بشر که قراره از منظومه  شمسي خارج شود. دورتري جسمي که بشر تونسته تا بحال پرتاب بکنه !!! چقدر هم که با آب و تاب توضيح داده. تازه 2 مليون سال ديگه لازمه که به يک ستاره برسه اون هم ستاره اي که جزء نزديکترين ستاره ها به ما هست! من فکر مي کنم تا 2 مليون سال ديگه اصلا چيزي از اين فضاپيما باقي نمي مونه. والا به نظر من بعضي چيزها براي اين نيست که بشر بهش افتخار بکنه بلکه براي اين هست که پي ببره که خيلي ضعيف و کوچک آفريده شده!!!

اگر دوست داشتيد در اين باره بيشتر بخونيد مي تونيد به سايت ويکي پديا برويد. به غير از اين مساله، اطلاعات خوبي را در باره علوم هوافضا داده.

حالا براي اينکه جو عوض بشه اين شعر قشنگ حافظ را آوردم که اصلا ربطي به مطلب بالا ندارد.   

آن شب قدري که گويند اهل خلوت امشب است

يا رب اين تاثير دولت در کدامين کوکب است

تا به گيسوي تو دست ناسزايان کم رسد

هر دلي از حلقه‌اي در ذکر يارب يارب است

کشته چاه زنخدان توام کز هر طرف

صد هزارش گردن جان زير طوق غبغب است

شهسوار من که مه آيينه دار روي اوست

تاج خورشيد بلندش خاک نعل مرکب است

عکس خوي بر عارضش بين کفتاب گرم رو

در هواي آن عرق تا هست هر روزش تب است

من نخواهم کرد ترک لعل يار و جام مي

زاهدان معذور داريدم که اينم مذهب است

اندر آن ساعت که بر پشت صبا بندند زين

با سليمان چون برانم من که مورم مرکب است

آن که ناوک بر دل من زير چشمي مي‌زند

قوت جان حافظش در خنده زير لب است

آب حيوانش ز منقار بلاغت مي‌چکد

زاغ کلک من به نام ايزد چه عالي مشرب است